IZBA PRZYJĘĆ

PSYCHIATRIA

PUNKT WYDAWANIA METADONU

NEUROLOGIA

PORADNIE

SZKOLENIA

Początki 1889 - 1902 Lata 1909-1914 Okres I Wojny Światowej Okres międzywojenny Okres II Wojny Światowej Lata powojenne Lata powojenne W styczniu 1945 roku Szpital został przejęty przez Zarząd Miejski w Łodzi. Wówczas wznowiono przyjmowanie pacjentów. Szpital funkcjonował w ramach samorządowej miejskiej struktury organizacyjnej lecznictwa zamkniętego i był Szpitalem dla Nerwowo i Psychicznie Chorych. Od roku 1948 „Kochanówka” stała się społecznym zakładem służby zdrowia i znalazła się pod zarządem Ministerstwa Zdrowia. Wówczas szpital posiadał 600 łóżek rzeczywistych, zatrudniał 258 pracowników - w tym 12 lekarzy oraz 32 pielęgniarki. Na początku roku 1953 placówka zmieniła nazwę na Szpital im. dr med. Józefa Babińskiego. Na dalszy rozwój naukowy „Kochanówki” niewątpliwy wpływ miało powstanie w roku 1945 na bazie Szpitala Kliniki Psychiatrycznej Akademii Medycznej. Kierownikiem Kliniki i jej organizatorem był Eugeniusz Wilczkowski – uczeń pierwszego dyrektora „Kochanówki” – Jana Mazurkiewicza. Lata 1962 – 1966 to okres intensywnej rozbudowy Szpitala. W tym czasie postały cztery nowe budynki (IX, VIII, X, i XI), które były typowymi pawilonami psychiatrycznymi. Każdy z pawilonów posiadał dwa odrębne oddziały – jeden na parterze, drugi na piętrze budynku. W styczniu 1967 roku na bazie Szpitala (w pawilonie XI) rozpoczęła działalność kolejna Klinika Psychiatryczna Wojskowej Akademii Medycznej. W roku 1973 nastąpiła kolejna zmiana nazwy Szpitala na Zespół Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej. Od roku 1984 tradycje Szpitala dla Psychicznie i Nerwowo Chorych „Kochanówka”, kontynuuje Specjalistyczny Psychiatryczny Zespół Opieki Zdrowotnej (SPZOZ) w Łodzi.